|
THE CIRCLE IS NOT ROUND
|
ADAM
Bir adam dusun,
Evinden cok uzakta.
Bir dagin basinda,
Kalabaliklar icinda yalniz.
Huznu batan guneste,
Umidi yeni gelecek guneste.
Bir tas misali sert,
Yagan kari eritecek kadar atesli,
Sarkilara sigmayacak kadar da efkarli.
Umudu kapana sikisan ,
Surekli kan kaybeden bir tavsanin ki kadar.
Suya dusmus,fakat yuzmeyi bilmeyen bir adam.
Tum gecmisi ve tesellisi,
Elinde kalan album sayfalarindan ibaret.
Yirmibes yasinda olmasina ragmen cokmus,
Daha delikanlilik caginda hayattan bikmis.
Bir celik parcasindan daha degersiz tutulan,
ite kaka yasayan bir adam.
Bir adam dusun;dusun ama
( Kimseye soyleme...)
|
|
|
|
KARANLIKTI VE USUYORDUM
Karanlikti ve usuyordum.
Ozgurluk vardi gecede.
Ozgurlu yaziliydi karanliga.
Uykuya hasret gozlerim,
Asina bir yuz ararcasina
Civilenmisti tel orguler ardinda geceye.
Gece umutsuzdu.
Agliyordu sessizce.
Yagmur gozyaslariydi gecenin,
Ozgurlukten bir esinti bir koku,
Bir nefes tasiyordu,
Gecenin ruzgari.
Gozyaslarim yagmura karisti,
Yagmur ruzgara.
O alisilmis hareketler,
Bir sigara daha,
Kahrolasi ozgursuzluk...
Sana susamisligim
Ve sana kanayan yara...
Karanlikti...
Ve ben usuyordum
|
|
|
|
BANKET
Bu gece baska huzun var,
Kalbim gum gum atiyor.
Sabahin ilk isiklarinda,
Oturdugum bankette seni dusunuyorum.
Maziyi hatirlarmisin o soguk gecede,
Usumuslugun yaninda sana sariliyorum
Neler gordu bu banket aslinda,
Ne insanlar oturdu o bankette...
Hepsi bizim gibi ikimiz gibi.
Acaba onlarda mi ayrildi bizim gibi.
Birden aklima geliyor gecen sene.
ilk bu bankette bulusmustuk,
Bir sene sonra tek basinayim.
Bu banket cok sey ifade ediyor,
O guzel bahar gecesinde,
Seninle elele oturdugumuz,
insanlarin gecisini seyrettigimizi,
Cok cok sey,
Ama seni bana getirmiyor.
Bu karanlik,
Soguk gecede bir tanem getirmiyor
|
|
|
|
|
|
|
|
